8. Planowanie: zapotrzebowanie, przebieg i zatwierdzanie

Wszystko przed tym rozdziałem to była księgowość z dobrymi nawykami: co masz, co kupujesz, jak rzeczy są budowane, co jest w produkcji. Ten rozdział to powód, dla którego system nazywa się MRP: obliczenie materiałowe w sercu MRP II, zamknięte w pętlę z twoją zdolnością produkcyjną. Prowadzi od tego, co obiecaliśmy, do tego, co i kiedy powinniśmy uruchomić, i sprawdza to względem godzin, które twoje stanowiska robocze naprawdę mają.

Pytanie

Zgodziłeś się dostarczyć dwie łodzie w grudniu. Łódź to zestawienie materiałowe o kilku poziomach: kadłuby, żagiel skrzydłowy z szesnastu drukowanych segmentów, węzeł dziobowy z płytką procesora i drukowaną obudową, filament na kilogramy. Część tego jest na zapasie, część zamówiona, część w połowie zbudowana. Czego dokładnie brakuje i kiedy musi się zacząć każda rzecz, żeby zdążyć na grudzień?

Liczenie tego ręcznie to miejsce, w którym każdy mały producent traci wieczory. Przebieg planowania robi to w sekundę i powtarza co noc.

Zapotrzebowanie

Przebieg musi wiedzieć, czego się chce. Zapisz to na stronie Demand (zapotrzebowanie): część, ilość, termin i to, czy jest to zamówienie (obiecane), czy prognoza (oczekiwane). To wszystko. Dwie łodzie do 1 grudnia to jeden wiersz.

Nie zapisujesz zapotrzebowania na to, co jest w środku łodzi. To zapotrzebowanie zależne i przebieg za każdym razem wyprowadza je z zestawienia materiałowego, więc nigdy nie jest nieaktualne.

Punkty ponownego zamówienia to również zapotrzebowanie. Część z zapasem minimalnym pięć to stałe polecenie, by trzymać pięć, a przebieg uwzględnia to na każdym poziomie. Wierszy zapotrzebowania używaj do tego, co ma datę i jest konkretne; punktów ponownego zamówienia do tego, co trzymasz zawsze.

Przebieg

Naciśnij Run planning (uruchom planowanie) albo poczekaj na nocne zadanie. Dla każdej części, zaczynając od szczytu drzewa:

• Brutto: to, czego chce zapotrzebowanie, plus to, czego potrzebują nadrzędne pozycje zaplanowane już w tym przebiegu.
• Netto: brutto plus punkt ponownego zamówienia, minus dostępne, minus to, co przyniosą zamówienia zakupu (łącznie ze szkicami), minus to, co dostarczą zlecenia produkcyjne (łącznie ze szkicami).
• Propozycja: jeśli netto jest dodatnie — produkcja, gdy część ma marszrutę, w przeciwnym razie zakup. Produkcja zaokrągla w górę do wielkości partii z marszruty, zakup do minimalnego zamówienia i wielkości opakowania u dostawcy.
• Daty: termin potrzeby to najwcześniejsza data, na którą coś jest potrzebne; termin uruchomienia to ta data minus czas realizacji. Komponent jest potrzebny na dzień, w którym zaczyna się jego pozycja nadrzędna.

Następnie ilość z propozycji schodzi w dół przez jej zestawienie materiałowe, a kolejny poziom jest bilansowany w ten sam sposób. Fantomy, czyli niemagazynowane podzespoły, są pomijane: planowane są ich komponenty, nie one same.

Wynikiem jest tabela: zrób dziesięć kół do 28 listopada; zamów dziesięć łożysk do 21 listopada; wydrukuj szesnaście segmentów skrzydła, pierwszy start we wtorek. Każdy wiersz mówi dlaczego, aż do zapotrzebowania, które go wywołało.

Zatwierdzanie

Przebieg nigdy nie tworzy prawdziwego zlecenia. On proponuje, ty zatwierdzasz. Zaznacz wiersze, z którymi się zgadzasz, wybierz lokalizację, z której mają być realizowane zlecenia produkcyjne, i naciśnij Firm selected (zatwierdź zaznaczone). Pozycje produkcyjne stają się szkicami zleceń produkcyjnych, każda osobno. Pozycje zakupowe stają się jednym szkicem zamówienia zakupu na dostawcę. Dalej przejmują zwykłe strony: zatwierdź i wyślij zamówienia zakupu, uruchom zlecenia produkcyjne, przyjmuj i kończ jak zwykle.

Ponieważ szkice liczą się jako podaż, następny przebieg nie zaproponuje ich ponownie. Ponieważ zatwierdzone propozycje są przechowywane, zawsze widać, po co powstało dane zlecenie produkcyjne.

Nie zgadzasz się z wierszem? × anuluje go do następnego przebiegu. Zmień zapotrzebowanie, zapas lub BOM, a następny przebieg to uwzględni.

Zdolność produkcyjna

Przebieg planuje materiały wstecz od dat, na które są potrzebne. Wykres zdolności produkcyjnej pod propozycjami rozkłada następnie pracę na godziny, które każda grupa stanowisk naprawdę ma — godziny pracy firmy albo własne godziny stanowiska — z pominięciem dni wolnych, i pokazuje, co skończy się po terminie. To jest pętla MRP II: plan materiałowy sprawdzony względem zasobów, które mają go wykonać.

Czego jeszcze nie robi

Nie planuje między firmami i nigdy sam nie przesuwa twoich dat: pokazuje, co się spóźni i dlaczego, a decyzja należy do ciebie.